Und ich sage noch
Du fühlst es doch
Lass dich ein
Aufs höhere Sein
                                Was dich umringt
                                Zu nichts zwingt
                                Uns der Verstand
                                Denn ohne Wand
Liegt doch das Meer
Rings um uns her
Land ohne Horizont
Wo sich jeder sonnt
                                Und nichts mehr sieht
                                Vor Gedanken flieht
                                Ins Dunkel hinein
                                Ohne Sonnenschein
Ihnen genügen Schatten
Als Ehegatten
Du wunderst dich nur
Findest keine Spur
                                Zurück ins Hier
                                Bleib doch bei mir
                                Ruft es im Stillen
                                Gegen meinen Willen
Kann ich nicht lassen
Autokraten zu hassen
Kann nichts mehr spüren
Hinter den Türen
                                Liegt ein offenes Land
                                Leider unbekannt
                                Den meisten Leuten
                                Die sich in Meuten
Verführen lassen
Als Menschenmassen
Doch hier bin ich
Lass dich nicht im Stich
                                Im Mondenschein
                                Mach mich ganz klein
                                Damit keiner uns sieht
                                Und sinnlos flieht
Übervolle Leere
Mitternächtliche Schwere
Hier sterb ich gern.

        © Dominik Alexander / 2024